Na pierwszy rzut oka wszystko wskazuje na to, że jesteśmy na najlepszej drodze do tego, aby stać się kolejną nauczką dla historii, praktyczną realizacją założeń, jakie Erich Fromm przedstawił w swojej książce „Ucieczka od wolności”. Ludzie wyrwani z socjalistycznego ciepełka prostych, dwubiegunowych decyzji „wolno/nie wolno” nagle z przerażeniem stanęli w obliczu straszliwych „ale”, przerażających „jeżeli” i potwornych „gdyby”. Uginają się pod ciężarem konsekwencji, jakie ponoszą za własne działania i pomysły.

Gdy pod koniec lat 80tych tłumy wylegały na ulice, by zaśpiewać chórem pieśni brodatych bardów, wielu chciało uwierzyć w to, że tak już będzie na zawsze. Mądry lud po powrocie z fabryki usiądzie przy kominku, by poczytać dzieciom „Rozmyślania” Marka Aureliusza … A tu „Idol” i silikonowe wokalistki, teletubisie i pokemony, tańce z gwiazdami i dzieci emo.

Wolność słowa jest mylona z chamstwem, inicjatywy społeczne są wyśmiewane, na prawa obywatelskie powołują się najczęściej ci, którzy w pierwszym rzędzie dążą do ich stłamszenia. Z lewej duchy komunistów, z prawej brązowe koszule, od frontu i za plecami zwykła, ludzka złośliwość.

Może jednak znajdziemy jakieś plusy? Może stwierdzimy w końcu, że właśnie w chaosie ideologii, wpływów i znaczeń najłatwiej można znaleźć swoje miejsce, wprowadzić swój prywatny porządek? Tutaj właśnie kryje się dyskretny urok tego paskudnego kaca po sfermentowanych ideałach. Niech tylko głowa pękająca od upicia demokracją broń boże nie prowadzi nas do stwierdzenia „nigdy już nie będę pił”.

The post Kac first appeared on Darek Jedzok.

The post Upírův nářek first appeared on Darek Jedzok.

přes kůži stěn

zavřu před váma oči oken

zatarasím ústa dveří

Jen zkuste protnout

hrdlo vodovodního potrubí

Schoulený pod příkrovem

do bronzova opálené omítky

broukám si

melodie buřičských pochodů

Slané kapky na rtech se pění

jako mořské vlny

chabá napodobenina vzdoru

Snad se to jednou podaří

Zamknu se a zahodím klíč

Udusím se hedvábným roubíkem

touhy po tichu

klidu

bezbřehé prázdnotě

Noc je jen smutnou sestrou dne

The post 19/06/2003 first appeared on Darek Jedzok.

i oddech tłamsi nuda

Gdy nie chce mi się nawet

przedzierać przez jej uda

Gdy myśl ucieka w nicość

i trzewia trawią próźnię

Gdy mózg ulega ciału

i płaszczy się usłużnie

I nie ma tu i teraz

I nie ma tam i potem

Rozkosze zapadają

w horyzont niskim lotem

Gdy dni topnieją w szarość

i noc tak samo szara

Wciąż szepcze na pół martwa

dziwaczna do mnie wiara

że znajdę coś takiego

co chroni przed rozbiciem

tę bańkę przez niektórych

tak wzniośle zwaną życiem

The post 09/12/2003 (Gdy tłoczy mnie mrok chwili) first appeared on Darek Jedzok.

Anglicy narzekają, że ich tradycyjne dżdżownice wypiera dżdżownica kontynentalna, nasze rude wiewióry spycha mafia wiewiór czarnych, kilka tygodni temu na mój balkon naleciała eskadra azjatyckich biedronek i pomimo próśb i gróźb odmówiła opuszczenia pozycji, co rano tworząc złośliwie na zimnych kafelkach chrupiący dywanik martwych ciałek.

Nie wiem jak was, ale mnie nawet cieszy ta wizja spotkań z egzotycznymi gośćmi. Wyobraźcie sobie, ile można będzie zaoszczędzić na kosztach podróży zagranicznych – w myśl zasady „nie przyszła góra do Mahometa…”. Pomijam oczywiście możliwości poznawania nowych, fascynujących chorób zakaźnych czy jadowitych pająków i skorpionów coraz częściej podchodzących pod nasze progi z południa. Duże perspektywy dostrzegam w odciążeniu polityki lokalnej i krajowej poprzez zaangażowanie w procesach decyzyjnych stada ćwiczonych makaków, urząd skarbowy może zacząć korzystać z usług amazońskich pijawek a zakład ubezpieczeń społecznych z afrykańskich sępów i marabutów.

Na razie trzeba jeszcze trochę poczekać. Wierzę jednak, iż nadejdzie taki dzień, kiedy wyruszę na przechadzkę pod Wieżę Piastowską w towarzystwie wiernego kangura, który poniesie w kieszonce portfel i paczkę papierosów swego pana.

The post Wróć, żyżało! first appeared on Darek Jedzok.

se rochní prorezlé továrny

jako gigantické kudlanky

se válejí na svých křídlech

vystrkují k nebi

začouzená kladélka

a trousí do nebe

proudy tmavých vajíček

Těžní věže

vyrývají z půdy

černé novorozence

udušené pupeční šňůrou

běžícího pásu

Železní hroši

boří do země své tupé zuby

Z vlhkých jam k večeru

vylézají stovky unavených mravenců

s očima starých kabaretiérů

s očima plnýma rezignace

Do stěn šachet

tiskne své šlépěje

ušmudlaná historie …

The post 10/12/2003 ZOO na měsíčním povrchu first appeared on Darek Jedzok.

The post Vzpomínáš, příteli? first appeared on Darek Jedzok.

The post Amor v cukrářství first appeared on Darek Jedzok.

The post Anorektička first appeared on Darek Jedzok.

havraní hejna

a maso na rukou

žvýká nám chlad

Z trávníků smějou se

zmrzlá psí lejna

a lebky proráží

kat listopad

The post Hymna zimomřivců first appeared on Darek Jedzok.