* Pomimo wieloletniej klęski głodowej, kilku fal epidemii oraz zagranicznego embarga narzuconego na żywność, broń i czyste skarpetki, Korea Północna znowu grozi użyciem broni masowego rażenia. Najnowszy model pocisku ziemia-ziemia zbudowany został z rury wydechowej Moskwicza, sznurka i kawałka ziemniaka.

* Nowy papież kontynuuje tradycję otwierania Watykanu na nowe trendy i komunikacji z szerokimi rzeszami wiernych. Ojciec święty przyjął imię Luz Pierwszy i wymienił skromny papamobil po swoim poprzedniku na deskorolkę ozdobioną freskami z Kaplicy Sykstyńskiej.

* W dwudziestolecie wejścia Chorwacji do Unii Europejskiej o członkostwo starają się dwie północnoczeskie republiki powstałe w wyniku podziału mikroregionu Zaolzia. Jednocześnie trwa wojna między separatystami – nagrody za głowy przywódców wrogich państw wynoszą odpowiednio 500 Kondorów Kongresowych i 102 Złote Związkowe Bryłki.

* Agencja Reuters ze smutkiem donosi, że Nelson Mandela, Margaret Thatcher i Tadeusz Mazowiecki nadal nie żyją.

* Po wyborczym fiasku w 2013 roku Czesi ponownie zrezygnowali z udziału w wyborach prezydenckich, w związku z czym czeski imperator Miloš Zeman przygotowuje się do swojej kolejnej kadencji. Informacja ta zbiegła się w czasie z notką prasową naukowców, którzy odkryli fantastyczne właściwości konserwujące popularnej becherovki.

* Laureatami tegorocznej edycji konkursu Tacy Jesteśmy zostali – ex aequo – Ewa Farna za płytę z piosenkami ludowymi w wersji dubstep oraz zespół ornitologów, który odkrył w beskidzkich lasach nowy gatunek małego ptaka z rodziny krukowatych, wronkę młynkową.

* Kolejni świadkowie potwierdzają, że na Podkarpaciu grasuje dżender. Tym razem bestia rozszarpała stado owiec, a w jednym z miejscowych przedszkoli rozdawała chłopcom lalki Barbie.

* Wojna domowa w Syrii gwałtownie zakończyła się w chwili, gdy ostatni żyjący przedstawiciel Bractwa Muzułmańskiego zginął w udanym zamachu na ostatniego zwolennika prezydenta Assada. Ponieważ przy życiu nie pozostali żadni inni obywatele, ONZ zamierza zatopić wszystkie leje po bombardowaniach i przetworzyć Syrię na największy Aquapark na Bliskim Wschodzie.

* Tegoroczny Marsz Niepodległości odbył się w spokojnej, dostojnej atmosferze. Według raportu policji nie doszło do żadnych zamieszek, aktów wandalizmu ani obrażeń. „To karygodne niedopatrzenie” – ogłosił główny komitet organizacyjny, którego członkowie natychmiast podali się do dymisji.

* Andrej Babiš znowu na zakupach – po przejęciu wszystkich czeskich mediów i państwowych spółek multimiliarder wywołał międzynarodową aferę polityczną, gdy okazało się, że na szesnaste urodziny kupił swojej córce Chorwację.

Starsze proroctwa:

Felieton 212 – Świat 2033

Felieton 197 – Świat 2032

The post Felieton 233 – Świat 2034 first appeared on Darek Jedzok.

Ich smutek i frustracja znajdowały dwa zupełnie odmienne ujścia – albo grozili sobie wzajemnie piąstkami, albo siadali wieczorem nad brzegiem rzeczki i nucili smętne piosnki o starych czasach.
 
Tacy jesteśmy. Chcielibyśmy mieć gorące głowy i iskrę w oku jak bohaterzy, o których czytaliśmy w polskich podręcznikach historii, ale ziemia, na której od stuleci mieszkamy, powłaziła już we wszystkie nasze trybiki. Spowolniła nas i uspokoiła. Próżno u nas szukać dumnych hymnów, optymistycznych marszów lub pieśni zagrzewających do boju.
 
Te wszystkie „ojcowskie domy” i „płynące Olzy” przypominają mi raczej „fado”, piosenki portugalskich żeglarzy, będące wyrazem tęsknoty do bezpowrotnie zaginionej przeszłości, pokornego pogodzenia się z losem, z tym, że dobre czasy już nie wrócą. Nad Olzą i nad Atlantykiem ta sama melancholia, te same mollowe westchnienia.
 
Co zaś do grożenia piąstkami, to nigdy nie przestanie mnie zadziwiać fakt, że nawet jeżeli już zdarzy nam się unieść, to nie bronimy się przed atakiem z zewnątrz, ale obijamy się sztachetami po głowach we własnym gronie. To fascynujące, że pomimo widma asymilacji i topniejącej liczebności nadal potrafimy wymyślać nowe, wrogie obozy albo odświeżać stare.
 
Kombinacja tych dwóch stanów umysłu może w smutny sposób zaowocować w wynikach najbliższego spisu ludności. Z jednej strony – rezygnacja i inercja, z drugiej – moralizowanie i wyszydzanie każdego, kto mówi w niewłaściwy sposób albo wysłał dziecko do niewłaściwej szkoły. Po tylu latach nadal zdarza nam się zapomnieć, że groźby i presja to mizerne metody zachęty.
 
Takie nastawienie doprowadziło nas w końcu do sytuacji, kiedy musimy desperacko wołać „Postaw na polskość”. Myślę, że mamy za swoje. To prosta wypadkowa braku pozytywnej autopromocji oraz długoletniego stylizowania się na biednych i pokrzywdzonych. Tak sknoconego wizerunku nie da się odbudować w ciągu kilku tygodni.
 
Spis ludności jest na tyle ważny, że powinniśmy przestać wybrzydzać. Jeżeli ktoś zakreśli na blankiecie narodowość polską, to nie powinno nas obchodzić, że kupuje „listki” na „nadrażi”. Na edukowanie pobratymców mamy całą kolejną dekadę. Myślę też, że nawet po spisie moglibyśmy zachować tę przyjazną twarz – otworzyć się na zewnątrz, pochwalić się Ewą Farną, zaprosić na Gorolskie Święto znajomego Polaka lub Czecha, przytulić zbitego szkopyrtoka.
 
Pokażmy, że jesteśmy fajni. Proszę o uśmiech, ludu Smętniaczków.
 

The post Felieton 178 – Zaolziańskie fado first appeared on Darek Jedzok.