10. Vikings

Pomimo wielu historycznych nieścisłości “Wikingowie” pozostają ciekawym wglądem do mało omawianej historii Europy. W trzeciej serii zaszaleli – powyrzynali połowę głównych bohaterów i pokazali oblężenie Paryża, jedną z lepszych scen bojowych, jakie ostatnio pojawiły się na telewizyjnym ekranie. Wprawdzie rośnie zagęszczenie irytujących postaci, ale wierzę, że ten problem uda się rozwiązać przy okazji którejś z masakr w nowym sezonie.

9. The Bridge (Broen/Bron)

Trzeci sezon mrocznego skandynawskiego kryminału lekko kuleje za pierwszymi dwoma, ale nadal przerasta o głowę amerykańskie produkcje. Saga Norén, błyskotliwa policjantka z zespołem Aspergera, pozostaje jedną z najciekawszych bohaterek, jakie ostatnio przewinęły się przez telewizyjne ekrany. Miejmy nadzieję, że w czwartym sezonie uda jej się złapać nowy oddech.

8. Gra o tron

Może i nie jest to najbardziej ambitny tytuł w tym zestawieniu, ale “Gra” musiała się tu znaleźć, ponieważ pod względem efektów i scenografii nadal nadaje ton innym wielkobudżetowym produkcjom.

7. Fortitude

Mroźna opowieść z odosobnionego miasteczka gdzieś wśród lodowych połaci wyspy Spitzbergen. Fabuła obfituje w zwroty akcji i umiejętnie kluczy między kameralnym kryminałem a thrillerem, coraz bardziej flirtując z wątkami horroru. Pierwszy sezon zakończył się w pół skoku, więc pewnie mamy się na co cieszyć.

6. The Knick

“The Knick” po raz drugi zaprowadził nas na początek dwudziestego wieku – do czasów wielkich odkryć technicznych, rewolucji w medycynie, ale też fermentu społecznego i intelektualnego. Clive Owen dalej bryluje w roli wybitnego chirurga-kokainisty, reżyser Steven Soderbergh coraz odważniej czaruje kamerą. Odważna, niebanalna produkcja.

5. Mad Men

Jeden z najlepszych seriali dekady odszedł w wielkim stylu. “Mad Meni” dowiedli, że nawet serialowy scenariusz nie musi się bać metafor i niedopowiedzeń – i chwała im za to. To była wspaniała przygoda.

4. This Week Tonight With John Oliver

Bawiąc – uczy, ucząc – bawi. John Oliver rozmywa granice między rozrywką, dziennikarstwem śledczym, a aktywizmem. W styczniu ubiegłego roku magazyn TIME napisał o “John Olliver effect” – show Johna z niespotykaną klarownością przedstawia widzom trudne tematy, ratuje prawie przegrane sprawy, a nawet jest inspiracją do zmian w prawie. Niezły wynik jak na telewizyjnego śmieszka.

3. Fargo

Mniej czarnego humoru, więcej surowej akcji. Nowy sezon dokonał niemożliwego – zmienił czas, bohaterów i tempo narracji, a jednocześnie pozostał wierny atmosferze pierwszego sezonu, a przede wszystkim oryginalnego filmu braci Coenów. Już teraz nie mogę się doczekać trzeciej odsłony.

2. Louie

Louis CK zaskakuje z każdą nową odsłoną tego projektu. Offowy sitcom zmienia się w komentarz społeczny, w którym suchy, cięty humor miesza się z wzruszająco ludzkimi momentami. Nieślubne dziecko George’a Carlina i Woody Allena.

1. Narcos

Mój mały wewnętrzny malkontent płacze, bo bardzo chciałby się czegoś doczepić… a tu nic. Ekranizacja biografii słynnego barona narkotykowego wymiata pod każdym względem. Historia Pablo Escobara jest na tyle niesamowita, że scenariusz nie musi niczego domyślać – cały czas prze do przodu na pełnych obrotach, nie ma w nim pustych miejsc. Do tego doskonały warsztat i świetne aktorstwo. Cukierek.

Upadłe anioły

Na zakończenie cztery tytuły, które ongiś dobrze rokowały, a w ubiegłym roku spadły z łopatki. Bez trailerów, bo nie zasłużyły.

4. House of Cards

Tu raczej żółta karta, niż czerwona. House of Cards było pierwszym serialem internetowym, który dorównał produkcjom telewizji kablowych i jeszcze w drugiej serii udało mu się nadążyć za własną legendą. W trzeciej dostaje już lekkiej zadyszki – oby była to tylko chwilowa niedyspozycja.

3. Hannibal

Dobrze zaczął, źle skończył. W ubiegłym roku Hannibal definitywnie zawiódł wszelkie oczekiwania i pogodził się z rolą makabrycznej opowiastki.

2. Orange Is The New Black

Słaby cień pierwszych odcinków. Scenariusz topi się w płytkich dialogach i rozwikływaniu kolejnych, wymuszonych powiązań między postaciami. To, co było kiedyś rześką, intrygującą przejażdżką, zmieniło się w przymulającą telenowelę.

1. True Detective

Drugi sezon nakradł z pierwszego wszystko to, co najgorsze – i nie dodał od siebie żadnych plusów. Pretensjonalne filozofowanie, kartonowi bohaterowie i rozwlekła narracja sprawiły, że z trudem przebrnąłem do ostatniego odcinka.

The post 10 wspaniałych i 4 pokraki. Najlepsze i najgorsze seriale 2015 roku first appeared on Darek Jedzok.

* Battleship/Bitwa o Ziemię : czyli Battlesh*t/Bitwa o “że mnie świnia podkusiła chodzić na tak oczywiste chały”. Potężne, mordercze koziołki z kosmosu przybywają na naszą planetę, aby … biegać po korytarzach łodzi lotniskowych i pozwalać się długo i powoli zabijać nieudolnym Ziemianom. Film tak zły, że aż zabawny.

* The Bay – o ironio! Twórca słynnego „Rainmana” nakręcił horror, który wygląda jak film nakręcony przez autystę. Z zatoki wyłaziły gryzące robaczki, z kina wychodzili znudzeni widzowie.

* Resident Evil: Retrybucja – (albo „Rewident Emil”, jak twierdzi autokorekta w moim Wordzie). Kino uczy. Na przykład oglądając najnowszą odsłonę RE po raz kolejny możemy nauczyć się, jak okropnym reżyserem jest Paul W.S. Anderson. Wyobrażam sobie, że Anderson co dwa lata przychodzi do studia, prosi o ciszę i mówi „Mam plan! Spróbujmy tym razem zrobić jeszcze gorszy film, niż poprzednio!” “Oszalałeś!” – krzyczą jedni. „To niemożliwe!” – wołają drudzy. „Oj tam, zaufajcie mi” – mówi Anderson i wszyscy biorą się do roboty.

 

* Paranormal Activity 4 – Producenci tej serii osiągają podobne wyniki jak reżyser Rewidenta Emila, ale myślę, że w ich szaleństwie nie ma już żadnej metody. Przy takim poziomie produkcji nowy dwugodzinny odcinek mógłby powstawać raz w miesiącu. Quo vadis, horrorze?

* Mroczne Cienie – Tim Burton w najgorszej formie. Wyobraźcie sobie, że widzicie film dokumentalny o swoim ulubionym sportowcu – najpierw przypominacie sobie jego największe sukcesy, a na końcu widzicie go na wózku inwalidzkim, kurczowo ściskającego w garści stare, wyblakłe medale. Żal, gorycz. Aż chce się odwrócić wzrok. „Mroczne cienie” są jeszcze smutniejsze.

 

* Niezniszczalni 2 – kolejny dowód na to, że zawsze może być gorzej. Tym razem ktoś miał na tyle rozumu, aby nie wpuszczać Sylvestera Stallone na fotel reżyserski, więc Sly wyżył się przynajmniej na scenariuszu. Z każdą minutą oglądania możecie fizycznie poczuć, jak powoli spada wam iloraz inteligencji.

* Total Recall – krótki przewodnik dla potencjalnych widzów: jeżeli lubicie starą wersję ze Schwarzeneggerem, nie oglądajcie nowej. Jeżeli jej nie lubicie – ABSOLUTNIE nie oglądajcie nowej. Bieda, brud i bolesny skowyt.

* Pirania 3DD – majstersztyk nazewnictwa filmowego. „Pirania” – bo będzie o krwiożerczych rybach. 3D  – bo będzie dużo scen z trójwymiarowymi flaczkami chlapiącymi w obiektyw kamery. DD – bo będzie biegało dużo biuściastych pań topless. Masakra na pływalni dla nudystów. Niebo.

* Abraham Lincoln: Łowca wampirów – kolejną lobotomię poproszę. W przygotowaniu : „Caryca Katarzyna jako Carrie”, „Gandhi vs Koszmar z ulicy Wiązów” oraz „Sokrates, Platon i Arystoteles : Ludzka stonoga”.

no i w końcu …

* Cloud Atlas – pompatyczna, pseudointelektualna klapa finansowa, na której producenci stracili 30 milionów dolarów. I dobrze im tak. Naprawdę nie wiem, na co poszło tyle pieniędzy (w sumie ponad 100 milionów), ponieważ śmieszna charakteryzacja i scenografia przypominają raczej tanie, telewizyjne seriale z czasów Xeny Wojowniczki i kanadyjskich produkcji sci-fi. Podobno książka jest lepsza, ale w sumie – cóż nie jest lepsze od tego pokracznego filmidła?

Uważny widz dostrzeże w filmie także czeski akcent – Wodnika z ballady Karla Jaromira Erbena.

The post Kinowa Kaszanka 2012 first appeared on Darek Jedzok.

Tak naprawdę to mieszanka najgorszych (New Moon) i najbardziej przecenianych (Gran Torino) produkcji  tego roku. Transformers, Tarantino, Hannah Montana. Witam w filmowym piekle.

Trailery filmów są na bieżąco usuwane z Youtube, jeżeli więc znajdziesz zepsutego linka, krzycz w komentarzach – naprawię.

1.

Twilight-New Moon to obciach … nie tylko dlatego, że główną parę przedstawia dwoje hermafrodytów, którzy z powodzeniem mogli się zamienić rolami – zniewieściały anemik i dziewczyna o aparycji gracza rugby. Wbrew wszelkim oczekiwaniom – jest jeszcze gorzej niż w pierwszym odcinku. O wiele gorzej.

2.

2012 jest do kitu, ponieważ … Nie kochają się, bum, bum, dzieci z wilgotnymi oczętami, bum, bum, a jednak się kochają. Podobno Spielberg chce podać Emmericha do sądu za kradzież modelu schematycznego dla pisania scenariuszy.

3.

Różowa Pantera 2 ssie … ponieważ Peter Sellers.

4.

Pandorum to żenada … chociażby dlatego, że jest bezwstydnie promowany jako następca Obcego. Jeżeli już macie ochotę pooglądać silikonowe i lateksowe stwory pełzające po rurach, to idźcie na koncert Dody.

5.

Radio na fali to tandeta … Czy mówiłem wam już, że NIENAWIDZĘ filmów rockowych? Tutaj nawet Philip Seymour Hoffman nie pomoże.

6.

Transformers 2 to porażka … Ponieważ nie mam dwunastu lat.

7.

Gran Torino to miernota, gdyż … Ciekawy paradoks – Clint stara się tutaj parodiować samego siebie, a pomimo tego pozostaje najmniej karykaturalną postacią z całej obsady aktorskiej. Lubię Clinta Eastwooda-aktora, od czasu do czasu sprawdza się nawet jako reżyser. Niestety nie w tym wypadku.

8.

Bękarty Wojny to dno i wodorosty … Pytacie, dlaczego nie trawię najnowszego dzieła Quentina Tarantino? A czy wy lubicie oglądać przez dwie i pół godziny faceta, który onanizuje się nad własnym zdjęciem?

9.

Underworld:Bunt Lykanów to lipa … Jest tylko jedna rzecz gorsza od wilkołaków – wilkołaki ze śmieszną charakteryzacją.

10.

Milioner z ulicy jest do kitu … Praktyczny poradnik p.t. : “Jak zrobić z obiecującego filmu cukierkową Bollywoodzką operę mydlaną”.

11.

Hannah Montana to wiocha, ponieważ … Obejrzyjcie najpierw trailer, ok?

12.

500 dni miłości – płaczu i zgrzytania zębów … Ponieważ nawet najlepsza głupia komedia romantyczna nadal pozostaje głupią komedią romantyczną.

13.

Jestem na tak – to żal … Jeżeli w komedii “śmieszny facet” nie jest śmieszny a “seksowna babka” nie jest seksowna, to mamy duży problem. Oh, yes.

14.

Brüno to totalna obora, gdyż … Nie określiłem nigdy wcześniej, gdzie znajduje się moja granica oddzielająca humor kontrowersyjny od niesmacznego. Teraz wiem, że punktem granicznym może być scena dwóch mężczyzn nalewających szampana z butelki wepchniętej w tyłek jednego z nich.

15.

Gamer to przypał : Ponieważ myślałem, że Mark Neveldine i Brian Taylor nigdy nie zdołają nakręcić gorszego filmu akcji niż Adrenalina 2. Udało im się.

Nagrody dla filmów specjalnej troski:

Najlepsza hiena emocjonalna

Film, który wygrał nawet z Milionerem z ulicy. Jeden z przykładów zastosowania podłej zasady producentów filmowych, w myśl której nikt nie odważy się ruszyć nawet najgorzej zrealizowanego, powtarzalnego i mdłego filmu,  jeżeli fabuła będzie dotyczyła  Holocaustu (albo innych ludobójstw – patrz Hotel Rwanda).

Czeski koszmar

Ten film przejdzie do historii jako czeski odpowiednik twórczości Eda Wooda. Dziełko, które było reklamowane jako AMERYKAŃSKA adaptacja jednej z najbardziej znanych czeskich legend, wyrosło na obciach monstrualnych rozmiarów. Chłopiec do bicia dla wszystkich złośliwych recenzentów.

Prawdziwe zło

Cukierek – jeden film, który nie uzyskał żadnego rozgłosu i w pełni na to zasłużył :)

The post 15 najgorszych filmów 2009 roku first appeared on Darek Jedzok.