Bardzo rzadko trafiam na nową poezję, która tak sympatycznie mieściłaby się w moich oczekiwaniach estetycznych i  formalnych. Teksty Pawła to wiązki myśli niespokojnych, czasami wręcz rozdrażnionych, to poezja miasta, kofeiny i zaczerwienionych oczu. Zresztą, niech wiersze bronią się same.

—

zmartwychspanie

nie miałem czasu się przebrać
wiatr sieje bezdomni w autobusach
rozpalają ogniska wyjmują wiśniówkę z watowca
kołyszą się medytują puszczają bańki z nosa
pełne kolorów to zima przyszła zima
na oszronionych samochodach wydrapane kutasiki
pod lasem przebiegło gavagai teraz zamiera

ten bezruch

i rusza zaczajone wyskakuje z nory drapieżne
stado tramwajów czem prędzej się przeobraża
wygina pręży ociera o siebie
przebija się przez centrum
i miasto przebija jak strzała
i wciska pod poduszkę
jakbym słyszał przez ścianę
przez ciebie siebie
jak w nie bie
nie bie

—

za kilka dni wyprowadzę się z domu

poza tym każdy może tak mówić
tego po prostu nie widać
powiedziała i nie dopiła kawy
dawno wystygła

światło odbija się od śniegu
rozprasza strachostki śnieg padał
co to go na włosach miałem
cały ostatni rok

jakaś przerwa odpocząć od siebie
trzemy piekące oczy muszę
odpocząć od siebie dlatego
też nie rozumiem

uwijemy sobie damy możemy
sobie stworzyć taką małą iluzję
może każdy powiedziała
i nie dopiła kawy

—

Tomik możecie pobrać darmowo z Internetu albo zamówić wersję papierową – po kosztach przesyłki. Wszystkie informacje i link do pobrania :

http://www.wywrota.pl/leszczynski.html

The post Paweł Leszczyński – Neurastenie i narkolepsje first appeared on Darek Jedzok.