i oddech tłamsi nuda

Gdy nie chce mi się nawet

przedzierać przez jej uda

Gdy myśl ucieka w nicość

i trzewia trawią próźnię

Gdy mózg ulega ciału

i płaszczy się usłużnie

I nie ma tu i teraz

I nie ma tam i potem

Rozkosze zapadają

w horyzont niskim lotem

Gdy dni topnieją w szarość

i noc tak samo szara

Wciąż szepcze na pół martwa

dziwaczna do mnie wiara

że znajdę coś takiego

co chroni przed rozbiciem

tę bańkę przez niektórych

tak wzniośle zwaną życiem

The post 09/12/2003 (Gdy tłoczy mnie mrok chwili) first appeared on Darek Jedzok.

jak pluskwy wwiercają się w pierze

i ja też

wypruty

bez domu

gdy chcę gdzieś należeć

tam leżę

The post Bo wiersze … first appeared on Darek Jedzok.