gimpel - Darek Jedzok

Felieton 224 – Uwierz w Gimnazjum

darek.jedzok — Sat, 22 Jun 2013 08:44:34 +0000

W środę 26 czerwca w Czeskim Cieszynie odbędzie się już druga edycja chrześcijańskiej akcji ewangelizacyjnej pod tytułem „Czas na zmianę”. Wszystko byłoby oczywiście w jak najlepszym porządku, gdyby nie jeden szczegół – impreza odbywa się w murach szkolnych, a dokładnie w naszym Gimplu.

Pomimo najlepszych chęci nie potrafię zrozumieć, jak dyrekcja mogła po raz kolejny zatwierdzić akcję, która nie tylko narusza teoretyczną niezależność edukacji szkolnej, ale czasami wręcz kłóci się z programem nauczania. Tak jak i w zeszłym roku jednym z wykładowców jest kreacjonista Jarek Pokorny, który znowu opowie uczniom, dlaczego teoria ewolucji jest błędna i wyjaśni, że wszechświat powstał 6000 lat temu (linki pochodzą z lektur proponowanych uczniom przez Pokornego). Podejrzewam, że na czas jego wykładu trzeba trzymać pod kluczem wszystkich nauczycieli biologii, fizyki i chemii. O ile wiem, to teoria ewolucji została w 2009 roku oficjalnie i definitywnie uznana jako prawdziwa nawet przez Watykan, a więc nie rozumiem, gdzie organizatorzy znaleźli tak uwstecznionych prelegentów.

Oczywiście zgodnie z oficjalną wersją udział w wykładach nie jest przymusowy – jeżeli ktoś nie chce ich słuchać, to zawsze może skorzystać z programu alternatywnego, czyli projekcji filmowej. Nie mam do dyspozycji tegorocznej listy prezentowanych arcydzieł światowego kina, ale na ubiegłorocznej figurowały powszechnie znane i lubiane filmy – „Ognioodporny” (chrześcijański dramat o strażakach), „Boska Interwencja” (chrześcijański dramat o sportowcach), „Odważni” (chrześcijański dramat o policjantach), a nawet „Surferka z charakterem” (chrześcijański dramat sami-zgadnijcie-o-kim). Alternatywa jak – przepraszam za to wyrażenie – diabli.

Możliwe jednak, że jestem zbyt surowy i dyrekcja przygotowała cały cykl gimplowskich imprez poszerzających horyzonty myślowe. Następny będzie dzień medytacji buddyjskiej (program alternatywny – projekcja filmów „Życie Dalaj Lamy” i „Siedem lat w Tybecie”) albo dzień tolerancji dla mniejszości seksualnych (program alternatywny – czterogodzinny dokument o paradzie równości i wyświetlanie zdjęć Eltona Johna w strojach koncertowych).

Albo może po prostu zostawmy kwestie światopoglądowe przed drzwiami szkół i nie dezorientujmy młodzieży. Bo potem będzie wstyd, jak dzieciakom pomylą się podręczniki i w trakcie mszy zaczną śpiewać z tablicy Mendelejewa.

The post Felieton 224 – Uwierz w Gimnazjum first appeared on Darek Jedzok.

Felieton 173 – Dejmy se po półce, czyli Od Korei po Karpętną

darek.jedzok — Tue, 07 Dec 2010 10:37:59 +0000

Każdy miłośnik Monty Pythona pamięta scenkę z filmu „Żywot Briana”, w której żydowski ruch oporu na wieść o przywódcy idącym na śmierć zabiera się za obrady i ślamazarne głosowanie. Dzisiaj, po 30 latach, skecz ten nadal jest rażąco aktualną parodią bezzębności współczesnej polityki.

Dyplomacja stała się pokracznym eufemizmem dla chorego ostrożnictwa w stylu trzech japońskich małpek, zasłaniających oczy, uszy i usta. Nie chcę straszyć, ale jeżeli nie wyleczyło nas z tego strusiego zachowania wspomnienie Chamberlaina wymachującego świstkiem papieru na londyńskim lotnisku, to chyba nic już nas nie wyleczy.

Najbardziej jaskrawym przykładem tego typu podejścia jest od wielu lat ONZ. Rozkoszna bezradność tej organizacji jest znana i wyśmiewana w każdym kraju, do którego zawita ona ze swoim klubem weekendowych przejażdżek w wozach pancernych. Dlatego zresztą w filmach wojennych oddziały wysyłane przez ONZ prawie zawsze figurują w roli postaci komicznych – wystarczy przypomnieć film o wojnie w Bośni „Ziemia niczyja” czy też „Hotel Rwanda”.

Na Półwyspie Koreańskim latają rakiety, giną ludzie, wojna puka do drzwi. ONZ usiadło, pomyślało, zagłosowało i …. wyraziło „ostry sprzeciw”. Ku zaskoczeniu wszystkich w obliczu tak stanowczej groźby Korea Północna nie popuściła w majtki ze strachu i jak brykała, tak bryka.

Ciekawe, jak długo można tak wytrzymać. Jak długo można prowadzić taką strategię, blisko zresztą spokrewnioną z hiszpańskim „mañana”, czeskim „klidkiem“, czy rastafariańskim „zajaramy, zobaczymy”.

Po co zresztą jechać aż na Jamajkę? Podobne hasło funkcjonuje także u nas w postaci „na Karpyntnej zdechnył kóń, dejmy se po półce”. Na Zaolziu mamy od razu kilka takich ONZ-tów, którym świetnie idzie zwoływanie szybkich narad i pisanie ostrych sprzeciwów. Afera Gimpla jest tego najlepszym przykładem. „Dejmy se po półce” i liczmy na to, że w przyszłym roku nasze podstawówki wypocą 90 dzieciaków i że zdążą się one dobrze przygotować do egzaminów.

Ale to jeszcze kilka miesięcy. Kupa czasu. Polyj, sómsiedzie.

The post Felieton 173 – Dejmy se po półce, czyli Od Korei po Karpętną first appeared on Darek Jedzok.

Felieton 172 – Gimpel skubany

darek.jedzok — Thu, 11 Nov 2010 04:25:45 +0000

No i ziściły się mroczne prognozy. Gimnazjum w Czeskim Cieszynie, jeden z papierków lakmusowych stanu polskiej mniejszości, może zostać skrojony z trzech klas na dwie. Na fali oburzenia wypływa ponownie pytanie – czy nie nadszedł czas, by przewartościować koncepcję Gimpla?

Obcięcie (obrzezanie, o!) klas jest równoznaczne ze złożeniem broni, pokornym przyjęciem postępującej asymilacji. Chodzi o rozwiązanie defensywne i wygodnickie w sytuacji, która aż prosi się o wprowadzenie konstruktywnych, twórczych zmian, stworzenie nowej jakości. Jednym z powodów, a raczej pretekstów do likwidacji trzeciej klasy jest niż demograficzny – moim zdaniem Gimpel posiada potencjał do zatrzymania, a nawet odwrócenia tej tendencji spadkowej!

Tutaj właśnie przejawia się konserwatywne podejście wielu środowisk zaolziańskich – lepiej zamknąć się w sobie i sczeznąć we własnym towarzystwie, niż otworzyć się na nowe rozwiązania. Gdzie jest ta proklamowana od lat rola „pomostu” między polską a czeską kulturą? Czy hasła o Zaolziu jako pośredniku między dwoma narodami naprawdę były tylko pustymi okrzykami, przydatnymi w chwili żebrania o zapomogi z kas jednego lub drugiego rządu?

Gimpel znajduje się w unikatowej sytuacji, tworzy niszę o bajkowych wprost możliwościach. Nie zliczę już ile razy jakiś Czech pytał mnie o dobre polskie szkoły językowe, ile razy Polak pytał o szkoły, w których dziecko może nauczyć się czeskiego.

Co najbardziej smutne, w absolutnej większości wypadków pytania te zadawali ludzie mieszkający w Cieszynie! Wiem, że wiele osób nadal uważa „marketing” i „reklamę” za wulgaryzmy, ale takie ignorowanie promocji szkoły zakrawa na skandal. Miejmy nadzieję, że właśnie obecne widmo porażki spowoduje, że „ktoś” uświadomi sobie istnienie tej złotej żyły.

Zdaję sobie sprawę z licznych problemów administracyjnych i legislatywnych takiego rozwiązania. Jednak decyzja o otwarciu Gimpla na uczniów z Polski i z Czech byłaby klasycznym przykładem tego, co Anglicy nazywają „win-win situation”, czyli sytuacji, w której wszyscy wygrywają. Gimpel nie musi biernie obserwować spadek liczby uczniów, nie musi zamykać klas – ba, może otwierać nowe! Miejscowi Czesi uczą się polskiego, zaolziańscy uczniowie zaczynają rozmawiać po polsku nie tylko na lekcjach, z musu, ale dzięki przypływowi kolegów zza Olzy nagle uzyskują też dostęp do żywego, aktualnego języka polskiego. Na przerwach, w czasie wolnym!

Oglądamy obecnie film katastroficzny pod tytułem „Gimpel : Anihilacja”. Miejmy nadzieję, że to jeszcze nie koniec serii i że już wkrótce doczekamy się kolejnej części pod tytułem „Gimpel 2 : Nowy świt”.

Linki:

Gimpel krwawi (grupa dyskusyjna na Facebooku)

Kwadrans polskich aktualności w CRo Ostrava

Czy Gimpel zmierza w kierunku Tarasu? (Głos Ludu, 08/11/2010)

Uczniowie piszą w sprawie gimnazjum polskiego (Głos Ludu, 09/11/2010)

Gimpel jednak z trzecią klasą (Głos Ludu, 11/11/2010)

The post Felieton 172 – Gimpel skubany first appeared on Darek Jedzok.